Vlashoeve

De Vlashoeve is gelegen op een strategisch scharnierpunt tussen de campus van Hogeschool VIVES Zuid en de universiteitscampus KULAK in Kortrijk. De site wordt in het noorden begrensd door een woon- en zorgcentrum en in het zuiden door een woonwijk. Het historische hoevecomplex, daterend uit 1850, is één van de laatste typische Zuid-West-Vlaamse boerderijen op Kortrijks grondgebied. De hoeve bestaat uit meerdere bouwvolumes: hoevewoning, monumentale schuur en stallingen, gegroepeerd rond een vierkante koer en omgeven door een hofwal, boomgaard, weiden en een centrale vijver die het domein in twee delen opsplitst.

Door eerdere ingrepen, met name de verbouwingen eind jaren ’70 en ’80 en de museale invulling was de oorspronkelijke ruimtelijke kwaliteit van de hoeve aangetast. De schuur was opgedeeld in kleine compartimenten, de gebouwen hadden een gesloten en donker karakter en de relatie tussen erfgoed, landschap was verzwakt. De stad Kortrijk wenste de historische hoevesite te herbestemmen tot een levende annex van de bestaande scholencampus, met als doel de interactie en synergie tussen de academische wereld en het bedrijfsleven te stimuleren. De opdracht beperkte zich niet tot het renoveren en herinrichten van de gebouwen, maar omvatte ook de herwaardering van de publieke ruimte op de site.

Oorspronkelijke toestand met donkere gecompartimenteerde ruimten

Oorspronkelijke toestand waarbij de gebouwen weinig connectie met de buitenruimte hebben

Het project vertrekt vanuit een evenwicht tussen een restauratieve houding met subtiele toevoegingen die de leefbaarheid en bruikbaarheid van de site verhogen. Deze dialoog tussen oud en nieuw wordt zowel architecturaal als landschappelijk doorgetrokken.

Op landschappelijk niveau wordt de tweeledigheid van de site versterkt. De zuidwestelijk gelegen boomgaard en weide worden uitgewerkt als groene long en picknickweide voor studenten. De vierkante koer, omboord door de hoevewoning, schuur en stallingen, krijgt de uitstraling van een stedelijk activiteitenplein. Een nieuwe uitkragende luifel in de vorm van een abstract ‘boomblad’ fungeert als een minimale, sculpturale eyecatcher en vormt een hedendaagse ‘speakers’ corner’ in dialoog met de historische context.

Glazen lichtschachten doorheen het gebouw

Het gebouw voor wellbeing- en vitaliteitsmanagement wordt gekenmerkt door een gesloten structuur met repetitieve draaglijnen en donkere ruimtes. Om hier licht, lucht en beleving te introduceren met behoud van de nodige discretie en privacy worden drie verticale, beglaasde lichtschachten toegevoegd. Deze brengen daglicht diep in het gebouw.

Voormalige schuur die als multifunctionele ruimte wordt gebruikt

De schuur, stallingen en vlashoeve ondergaan een grondig eerherstel. Latere toevoegingen uit de jaren ’70 en ’80 worden verwijderd om de oorspronkelijke ruimtelijkheid opnieuw leesbaar te maken. De nieuwe inkom van de administratieve vleugel wordt centraal gepositioneerd tussen schuur en stallingen. Een vrijstaand, compact volume met sanitaire functies en lockers zorgt voor een heledere ciculatie. De stallingen worden ingericht als kantoren en vergaderruimtes, terwijl de schuur haar open karakter terugkrijgt en wordt ingezet als polyvalente zaal.

De afwerking is bewust sober: soms ruw en bijna brutalistisch, soms uitgesproken minimalistisch. Nieuwe ingrepen in het interieur worden wit geschilderd om het onderscheid met het bestaande erfgoed te benadrukken. Externe toevoegingen worden uitgevoerd in zwartgelakt metaal, met buitenschrijnwerk in slanke stalen profielen en verlijmde beglazing. Zo ontstaat doorheen het volledige project een consequente en leesbare dialoog tussen historisch erfgoed en hedendaagse architectuur.

Specifics