BUSO appartementen

De Vaart Mechelen-Leuven is een ca. 30 km lang kanaal, aangelegd tussen 1750 en 1763 onder keizerin Maria Theresia om Leuven via de Dijle met de Rupel te verbinden. Het verving de onbevaarbare Dijle. Het kanaal speelde een cruciale rol in de industriële ontwikkeling, met name voor de brouwerijen en mouterijen in Mechelen en rond de Leuvense Vaartkom. Tegenwoordig is het kanaal een belangrijke recreatieve as voor wandelaars, fietsers (fietssnelweg F8) en pleziervaart. De industriële site is gelegen langsheen de Vaart en werd sinds 1960 gebruikt als schoolgebouw voor BUSO.

In 2006 organiseerde de stad Mechelen, die eigenaar was van de gebouwen, een besloten wedstrijd met als vraag om de site te transformeren tot een residentieel project. dmvA was het enige bureau dat de bestaande structuren hergebruikte en won hierdoor de wedstrijd.

Stegen en binnenstraten als stedelijke ruimte

De site bestaat uit een fabrieksgebouw gelegen te midden in een bouwblok enderzijds en een smalle rijwoning langsheen de Auwegemvaart anderzijds. Diverse stegen doorkruisen het bouwblok. De aanwezige zuidgerichte buitenruimte is beperkt en zeer gefragmenteerd. Het stedenbouwkundig concept heeft als doel om het bestaande fabrieksgebouw terug lucht en ruimte te geven en om het bestaande bouwvolume in ere te herstellen. In een eerste fase worden recentelijk aangebouwde bouwvolumes afgebroken. In een tweede fase kan de tuin van de woning Auwegemvaart 19 worden onteigend zodat 1 grote semi-publieke buitenruimte ontstaat.

Het binnengebied met oude fabrieksgebouwen werd gesaneerd in functie van stedenbouwkundige analyse

Het fabrieksgebouw werd zoveel mogelijk behouden en waar nodig hersteld om de duurzaamheid te waarborgen. Intern werd de draagstructuur gestript, zodat ruimte ontstond voor een nieuwe invulling.

Er werden nieuwe bouwvolumes toegevoegd op het dak om extra ruimte te creëren. Daarnaast werd een pad doorheen de site aangelegd aan de hand van een binnenstraat, wat zorgt voor een duidelijke en toegankelijke circulatie.

Het vrij gesloten fabrieksgebouw telt 2 bouwlagen. Door het plaatselijk wegbreken van dak- en vloerplaten ontstaan er patio’s en een binnenstraat die het zonlicht tot midden in het gebouw laten doordringen. De semi-publieke binnenstraat sluit via trappen naadloos aan op het aanwezige stedelijk weefsel van stegen doorheen het bouwblok. Alle loftwoningen worden ontsloten via deze semi-publieke ruimte.

Nieuw poortgebouw

De rijwoning langsheen de Auwgemvaart wordt vervangen door nieuwbouwwoning gelegen boven de brandweerdoorgang die tevens functioneert als hoofdtoegang tot de site.

Voorgevel met verschuifbare panelen in cortenstaal

Cortenstaal vs. polycarbonaat

Om de geest van de plek van de oude fabriekssite te versterken wordt de buitenzijde van het industrieel gebouw bekleed met panelen in cortenstaal. De binnengevels van patio’s en de binnenstraat alsook de toegevoegde volumes bovenop het dak van het gebouw worden afgewerkt met een dubbelwandige polycarbonaatplaat. De gevelbekleding brengt het gebouw tot leven door een afwisseling van deze beplating voor een open en gesloten binnenwand. Hierdoor geeft de polycarbonaatplaat het gebouw een 24u belevingswaarde zowel interieur als exterieur.

Kortom, oud versus nieuw, massiviteit versus transparantie, ruw versus gepolijst, donker versus licht.