Het project bevindt zich in Sint-Jans-Molenbeek, een levendige Brusselse gemeente met een uitgesproken multicultureel karakter. Te midden van deze context staat de bestaande school, Ecole 13, een schoolvoorbeeld van een eind 19de-eeuws gebouw met een karakteristieke binnenstraat. De Franstalige basisschool heeft een prominente plaats in het straatbeeld door de ligging tegenover de brede Daringlaan, die uitkomt op het voetbalstadium. Deze zichtas verstrekt de aanwezigheid van de school in de buurt. Het perceel van de school verbindt twee straten met elkaar en is gelegen in een atypisch bouwblok.

De compacte uitbreiding krijgt een ingetogen architecturale vormgeving en geeft de schoolsite een nieuwe identiteit met respect voor het bestaande schoolgebouw.

De façade van de bovenbouw heeft in tegenstelling tot de gelijkvloers een meer massief karakter. De gevelopbouw bestaat uit een stapeling van betonpanelen en is visueel een knipoog naar de tabel van Mendeljev.

De West-Vlaamse stad Kortrijk is bekend vanwege zijn textielindustrie, als inkoopstad en zijn centrumfunctie op het vlak van tewerkstelling, dienstverlening en onderwijs. De stad heeft diverse hogescholen en een universiteit.

Kenmerkend voor de bouwkavel is het hoogteverschil met de campus. De ontwikkeling van de kavel dient bijgevolg te gebeuren niet alleen architecturaal, maar ook stedenbouwkundig. De organisatie van de functies gebeurt bijgevolg op 2 niveaus, nl. de commerciële ruimten op het gelijkvloers (straatniveau) en de schoolfuncties op de verdiepingen (campusniveau). Door het ‘plateau’ van de campus letterlijk door te trekken rond het nieuwe bouwvolume, ontstaat een zwevend platform dat een duidelijke en logische scheiding vormt tussen publieke en semipublieke (buiten)ruimten, tussen retail en schoolfuncties.

Kenmerkend en bepalend voor het concept is de intelligente draagstructuur van het gebouw. Uitgangspunt was om gebouw te creëren met grote open flexibel indeelbare ruimten. Binnen deze context is het gebouw opgevat als een letterlijke stapeling van functies/open ruimten, begrensd door  horizontale betonnen ‘slabs’ die van elkaar gescheiden worden door een structuur van kolommen.

De West-Vlaamse stad Kortrijk ontstond uit een Romeinse woonkern op de kruising van de Leie en twee Romeinse heirbanen. Kortrijk groeide onder impuls van een bloeiende vlas- en lakennijverheid uit tot een van de welvarendste steden van Vlaanderen. Vandaag is Kortrijk bekend vanwege zijn textielindustrie, als inkoopstad en zijn centrumfunctie op het vlak van tewerkstelling, dienstverlening en onderwijs. De stad heeft diverse hogescholen een universiteit.

Het historische hoevecomplex, daterend uit 1850, is één van de laatste typische Zuid-West-Vlaamse boerderijen op Kortrijks grondgebied. De site bestaat uit meerdere bouwvolumes namelijk de hoevewoning, de monumentale schuur en stallingen, gegroepeerd rond een vierkant erf enerzijds, een boomgaard en weiden anderzijds. Een centrale vijver splitst het domein op in twee delen.

In de jaren ’70 werd de vlashoeve omgevormd tot het vlasmuseum van de stad Kortrijk. Als uitbreiding werd toen aan de zuidzijde van de boomgaard een nieuwe vleugel gebouwd opgetrokken in baksteen. In 2015 verhuisde het vlasmuseum naar de binnenstad en kwam de hoeve leeg te staan. Naast gelegen VIVES hogeschool kampte met ruimtegebrek en verwierf de ganse site met als doel ze te transformeren tot het kenniscentrum van de hogeschool. Tevens moest de nieuwe afdeling wellbeing- en vitaliteitsmanagement onderbracht worden op de site.

dmvA werd aangesteld om de ganse site en de gebouwen te transformeren tot een uitbreiding van de scholencampus.

De nieuwe inkom van de administratieve vleugel wordt centraal gepositioneerd tussen schuur en stallingen. Een vrijstaand, compact volume met sanitaire functies en lockers zorgt voor een heledere ciculatie. De stallingen worden ingericht als kantoren en vergaderruimtes, terwijl de schuur haar open karakter terugkrijgt en wordt ingezet als polyvalente zaal.

De scholencampus KA Hiel bevindt zich in Schaarbeek, net boven Brussel, en manifesteert zich als een groene long binnen de stedelijke context. De campus wordt gekenmerkt door vrij grote hoogteverschillen in het terrein alsook door de verscheidenheid van gebouwen en paviljoenen. De bebouwing aan de randen van het bouwblok varieert van rijwoningen tot hoge vrijstaande flatgebouwen.

Een verticale school

School Balder is gelegen in Sint-Gillis, Brussel, vlakbij het Zuidstation. Het project betreft een Nederlandstalige lagere school en een kinderdagverblijf in een dichtbebouwde stedelijke context waar hoofdzakelijk Frans wordt gesproken. De dichtbevolkte wijk wordt gekenmerkt door een grote culturele diversiteit maar ook door armoede en beperkte open ruimte. Het stratenpatroon bestaat uit compacte bouwblokken.

Om het uitgebreide programma op het beperkte perceel te organiseren werden de functies logisch op elkaar gestapeld. Hierdoor kon er ook maximaal ingezet worden op het creëren van buitenruimte. Zowel op het gelijkvloers als op het dak werd een speelplaats voorzien.

De gelijkvloers werkt als transitruimte waar 3 gebruikersstromen worden gesplitst. Vanuit dit knooppunt vertrekt de circulatie naar de verschillende programmaonderdelen: Het kinderdagverblijf op niveau –1, de polyvalente ruimte op niveau +1 en de klassen op niveau +2, +3.

De polyvalente zaal kan opgesplitst worden naar een refter en turnzaal tijdens de schooluren en in de avond gebruikt worden als veelzijdige ruimte voor de buurt.