BUSO appartementen

Opdrachtgever: Stad Mechelen
Locatie: Mechelen
Realisatie: 2006 – 2011
Ontwerpteam: David Driesen, Tom Verschueren, Astrid Geens, Christine Loos, Michaël De Roeck
Ingenieur Stabiliteit: Util struktuurstudies
Fotografie: Bart Gosselin & Frederik Vercruysse
Oppervlakte: 2000 m²
pdf
Publicaties


Stedenbouwkundig concept
Buso is gelegen in de 19de eeuwse industrie-as langsheen het kanaal Mechelen- Leuven. Zeer kenmerkend voor de site is de ligging middenin een bouwblok. De ontsluiting gebeurt via stegen. De site bestaat uit een groot fabrieksgebouw met een aantal kleinere aangebouwde bouwvolumes enerzijds, een woning met doorrit aan de Auwegemvaart anderzijds. De aanwezige buitenruimte is beperkt en zeer gefragmenteerd.

Het stedenbouwkundig concept heeft als doel om het fabrieksgebouw terug lucht en ruimte te geven. In eerste fase wordt het oorspronkelijke fabrieksgebouw in ere hersteld door de afbraak van de later aangebouwde bouwvolumes. In een tweede fase kan de tuin van de woning Auwegemvaart 19 worden onteigend zodat 1 grote semi-publieke buitenruimte ontstaat.

Architecturaal concept
Het vrij gesloten fabrieksgebouw telt 2 bouwlagen. Door het plaatselijk wegbreken van dak- en vloerplaten ontstaan er patio’s en een binnenstraat die het zonlicht tot midden in het gebouw laten doordringen. De semi-publieke binnenstraat sluit via trappen naadloos aan op het aanwezige stedelijk weefsel van stegen doorheen het bouwblok. Alle loftwoningen worden ontsloten via deze semi-publieke ruimte. 

Materialiteit
Om de geest van de plek van de oude fabriekssite te versterken wordt de buitenzijde van de fabriek bekleed met panelen in cortenstaal. De binnengevels van patio’s en de binnenstraat alsook de toegevoegde volumes bovenop het dak van het gebouw worden afgewerkt met een dubbelwandige polycarbonaatplaat. De gevelbekleding brengt het gebouw tot leven door een afwisseling van deze beplating voor een open en gesloten binnenwand. Hierdoor geeft de polycarbonaatplaat het gebouw een 24u belevingswaarde zowel interieur als exterieur.

Kortom, oud versus nieuw, massiviteit versus transparantie, ruw versus gepolijst, donker versus licht.

Architecturaal concept
Het vrij gesloten fabrieksgebouw telt 2 bouwlagen. Door het plaatselijk wegbreken van dak- en vloerplaten ontstaan er patio’s en een binnenstraat die het zonlicht tot midden in het gebouw laten doordringen. De semi-publieke binnenstraat sluit via trappen naadloos aan op het aanwezige stedelijk weefsel van stegen doorheen het bouwblok. Alle loftwoningen worden ontsloten via deze semi-publieke ruimte. 

Materialiteit
Om de geest van de plek van de oude fabriekssite te versterken wordt de buitenzijde van de fabriek bekleed met panelen in cortenstaal. De binnengevels van patio’s en de binnenstraat alsook de toegevoegde volumes bovenop het dak van het gebouw worden afgewerkt met een dubbelwandige polycarbonaatplaat. De gevelbekleding brengt het gebouw tot leven door een afwisseling van deze beplating voor een open en gesloten binnenwand. Hierdoor geeft de polycarbonaatplaat het gebouw een 24u belevingswaarde zowel interieur als exterieur.

Kortom, oud versus nieuw, massiviteit versus transparantie, ruw versus gepolijst, donker versus licht.